HEMDEM – 1

Oğlum Efe’ye…

Ömrün Uzun, Yolun ve Ufkun Daima Aydınlık Olsun…

Hoş Geldin…

Bu kitapta geçen Şehir ismi, Kurum ve Kuruluşlar tamamen hayal ürünü olup, gerçeği yansıtmamaktadır.

Bu kitapta okuyacağınız bazı olaylar mübalağa sanatına örnek olsun diye ya da tamamen mizah amacıyla yazar tarafından uydurularak yazılmıştır.

Giriş

Bulutların kapladığı gökyüzü griye bulanmış, hava ise kar yağmadan önceki o keskin soğukla sarmalanmıştı. İnsanın içini titreten o soğuğa bir de fırtına eşlik ediyor, yol kenarında tek tük de olsa kendine yer bulmuş ağaçları köklerinden koparmak istercesine esiyordu. Hareket halindeki aracın camından dışarıya bakan koyu kahve hareler ağaçların fırtınayla mücadelesini izledi sessizce. Doğanın kendi içinde birbirini alaşağı etmeye çalıştığı çetin savaşın tanığı olurken araç yavaşlayarak durdu. Az evvel geçtiği sokakları izleyen kahverengi hareler usulca aracın kapısına ilişti. Tam kapıyı açmak üzereyken dışarıdan bir el bunu yaptı.

Koltuktan kalkıp başını eğerek araçtan indiği anda postalları yerdeki kalın kar tabakasını ezmiş, gece boyu yağıp zemini örten karın o iç gıcıklatıcı sesi kulaklarına dolmuştu. Karşısında duran binaya kısa süre bakıp derin bir soluk almak istedi ancak soğuk hava ciğerlerini resmen kavurup geçti. Keskin ayazdan kurtulabilmek için hızlı adımlarla binaya ilerlerken kapıda nöbet tutan askerlerle göz göze geldi, selamlarını aldı ancak durmadan ya da konuşmadan yürümeye devam etti.